TAD 600 - Glutatione

Działanie TADa 600 składa się głównie na:

  • zwiększenie odporności organizmu,

  • redukcję zmęczenia,

  • ułatwienie syntezy białek,

  • obniżenie poziomu kortyzolu,

  • poprawę wydolności organizmu,

  • redukcję tkanki tłuszczowej,

  • przyspieszenie gojenia się ran,

  • odmłodzenie skóry,

  • poprawę stanu włosów, cery i paznokci,

  • poprawę samopoczucia,

  • oczyszczenie organizmu z toksyn,

  • regenerację wątroby.
     

Skuteczność TADa 600 nie może być porównywalna z żadnym innym środkiem dostępnym na rynku.
Podawanie antyoksydantu powinno odbywać się w postaci wlewów dożylnych w dawkowaniu co najmniej 600 mg na tydzień.
TAD 600 jest z powodzeniem stosowany przez sportowców, chorych na raka, osoby uzależnione od środków psychoaktywnych,
a także w praktyce medycyny estetycznej.

Witamina C - Kwas askorbinowy

Witamina C, inaczej kwas askorbinowy, to związek, którego właściwości od dawna są wykorzystywane w medycynie.

Ma ogromne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, ponieważ bierze udział w wielu różnych procesach, które w nim zachodzą. Ponadto witamina C znalazła zastosowanie także w kosmetyce, ponieważ, jako silny przeciwutleniacz, zwalcza wolne rodniki, które odpowiadają za proces starzenia się skóry.

Należy pamiętać, że zapotrzebowanie na witaminę C wzrasta:

  • przy ciężkim, długotrwałym wysiłku fizycznym

  • podczas wymiotów

  • podczas zaburzeń czynności jelit

  • przy braku łaknienia

  • u osób starszych

  • u osób z nadciśnieniem tętniczym

  • u osób z cukrzycą

  • u palących papierosy

  • u będących pod wpływem silnego stresu

  • u kobiet w ciąży i karmiących

Wskazania:
– łagodzenie przebiegu przeziębień,
– przewlekłe narażanie na wysoki stres oksydacyjny – nadużywanie stymulantów, ciężkie treningi z z deficytem kalorycznym

i małą podażą antyoksydantów, przewlekły, silny stres psychiczny,
– przyspieszenie gojenia ran, leczenia urazów,
– redukcja negatywnych skutków stosowania używek rekreacyjnych,
– problemy ze stresem i funkcjonowaniem nadnerczy,
– uzupełnienie kuracji nowotworowej.

Dawkowanie:
W większości łagodnych przypadków, typu redukcja negatywnych konsekwencji stresu, wystarczy podawanie 500-750 mg witaminy C.
Dla przyspieszenia leczenia przeziębienia można zastosować nieco większą dawkę, 1-1,5g.
Dawkowanie w kuracjach nowotworowych jest bardzo wysokie, liczone w dziesiątkach, a niekiedy nawet przekracza wartość 100 gram.

Łączenie preparatów:
W celu przyspieszenia regeneracji tkanek warto łączyć z solcoserylem.

Lizyna i prolina również mogą potencjalnie przyspieszyć procesy zależne od dostępności kolagenu.
Podczas przeziębienia można połączyć z glutationem.
By zahamować stres oksydacyjny w neuronach po stosowaniu używek dobrze się łączy z ALA.
Dla redukcji stresu i wsparcia nadnerczy, dobrymi komponentami dodatkowymi będą magnez i B-Kompleks.

 
 

Magnez - 1.000 µg

Magnez jest pierwiastkiem niezbędnym do życia, a ponura rzeczywistość jest taka, że niestety niezwykle często jest niedoborowy. Jego braki wpływają na szereg aspektów, które skutecznie obniżają jakość życia i zwiększają ryzyko przeróżnych chorób. Innowacyjną i bardzo skuteczną metodą uzupełniania magnezu są regularne wlewy dożylne.

Taka metoda suplementacji przynosi wyjątkowe korzyści, dlatego warto przyjrzeć się jej z bliska.

Funkcje magnezu w organizmie

Ten pierwiastek jest kofaktorem dla ponad 300 reakcji enzymatycznych. Jest elektrolitem, zatem uczestniczy w regulacji gospodarki wodnej i wpływa na przekaźnictwo nerwowe. Jest też ważnym składnikiem tkanki kostnej – około 60-65% puli magnezu znajduje się właśnie w kościach1. Magnez wpływa na działanie układu nerwowego, a konkretnie zapobiega jego nadmiernej pobudliwości. Kolejnym działaniem jest wpływ na funkcjonowanie komórek beta trzustki i regulacja wrażliwości na insulinę. Uzupełnienie niedoboru magnezu pozwala obniżyć poziomy glukozy i insuliny na czczo oraz znacząco poprawić wskaźniki wrażliwości insulinowej2. Prawidłowy poziom tego pierwiastka jest ważny również dla utrzymania prawidłowego ciśnienia krwi, ponieważ reguluje on wyrzuty norepinefryny, która obkurcza naczynia krwionośne3.

Dlaczego dożylny magnez jest tak skuteczny?

Administracja magnezu bezpośrednio do krwiobiegu całkowicie pomija wszelkie ograniczenia na poziomie jelit i przyswaja się w 100%. Z tego powodu kroplówki z magnezem ordynuje się szczególnie w przypadkach ciężkich niedoborów lub znaczących zaburzeń wchłaniania, czyli tam, gdzie suplementacja doustna nie wystarcza.

W preparatach iniekcyjnych najczęściej stosowana jest forma siarczanu magnezu, której w suplementach doustnych raczej nie spotykamy. Ma ona pewną zaletę, dzięki czemu wlewy z magnezem są szczególnie atrakcyjną formą suplementacji. Otóż siarczan magnezu bardzo efektywnie dostaje się do mózgu i zwiększa stężenie magnezu w płynie mózgowo-rdzeniowym. W przypadku suplementów doustnych podobne działanie zauważono tylko w przypadku treonianu magnezu, pozostałe formy podnoszą poziom w mózgu dużo wolniej i wymagają stosowania wysokich dawek. Zauważono również, że siarczan magnezu znacząco zwiększa próg drgawkowy. Wynika to z głównego działania magnezu na układ nerwowy, jakim jest ograniczanie przepływu jonów wapniowych przez kanały receptorów NMDA układu glutaminianu. Obecność jonów magnezu zmniejsza aktywację tych receptorów przez jego agonistów, przez co zmniejsza się pobudliwość układu nerwowego. Dzięki temu działaniu magnez ma też działanie tonizujące i relaksujące, co jest szczególnie odczuwalne przy błyskawicznym wzroście magnezu we krwi, a następnie w płynie mózgowo-rdzeniowym po kroplówce. Niedobór magnezu może być też przyczyną uczucia wyczerpania, ciągłego zmęczenia, a jego uzupełnienie sprzyja poprawie funkcji psychologicznych i utrzymywaniu pożądanego poziomu energii. Z relacji pacjentów wynika, że większość po wlewie czuje się bardziej zrelaksowana, natomiast niektórzy, szczególnie przy pierwszych kroplówkach odczuwają wręcz lekki przypływ energii, dzięki uzupełnieniu niedoboru i usprawnieniu gospodarki energetycznej.

Przyglądając się dalej „mózgowym” aspektom działania magnezu znaleźć można badanie, w którym stwierdzono, że aż 95% dzieci ze zdiagnozowanym ADHD ma jego niedobór7! Wykazano również, że osoby cierpiące na depresję mają niższe stężenia magnezu w erytrocytach niż grupa kontrolna, a jego stężenie jest skorelowane z poziomem aktywacji układu nagrody w mózgu. Zauważono też wpływ na architekturę snu. Suplementacja magnezu u osób starszych wydłużała czas snu wolnofalowego oraz obniżała nocny poziom kortyzolu, co wskazuje na działanie ograniczające wpływ starzenia na zmiany w jakości snu. Również przy migrenach poziom magnezu jest znaczący. Wskazuje się, że niski poziom magnezu w mózgu jest istotnym czynnikiem zaangażowanym w mechanizmy powstawania migrenowych bólów głowy.

Podsumowując, poziom magnezu w organizmie jest aspektem wartym szczególnej uwagi, ponieważ jego niedobory dotyczą znacznej części społeczeństwa. Najefektywniejszym sposobem na uzupełnienie jego poziomu, odpornym na wszelkie czynniki ograniczające jest seria wlewów dożylnych z siarczanem magnezu. Najszybciej widoczne korzyści po kroplówce zaobserwować można w działaniu układu nerwowego, gdyż charakterystyczne dla wlewów sprawne podniesienie poziomu magnezu w mózgu wielu osobom daje wyraźny wpływ na samopoczucie.

 

Witamina B12 - 1.000 µg

Witamina B12 zapobiega niedokrwistości, wpływa na procesy psychiczne (pamięć, zdolność koncentracji i uczenia się), dobry nastrój (udział w tworzeniu metioniny), zapewnia prawidłowy skurcz mięśni, odpowiada za prawidłowy wzrost i strukturę kości (występuje w komórkach produkujących kość- osteoblastach), pobudza apetyt, ułatwia przemianę żelaza, zmniejsza poziom lipidów we krwi (poprzez utlenianie karnityny). Nie jest związkiem toksycznym, rzadko nadmiar powoduje reakcje uczuleniowe.

Witamina B12 (cyjanokobalamina) – witamina mocno zaangażowana w zdrowie układu nerwowego. B12, podobnie jak B9 jest statystycznie częściej niedoborowa u osób uskarżających się na symptomy depresyjne. Wyższe poziomy tej witaminy mogą skutkować lepszą odpowiedzią na standardową terapię depresji.

Kuracja metforminą w dłuższej perspektywie skutkuje uszczupleniem zapasów witaminy B12. Jest to jednym z powodów częstszego rozwoju neuropatii oraz chorób neurodegeneracyjnych. W tym warto prewencyjnie uzupełniać witaminę B12 podczas kuracji metforminą oraz monitorować jej poziom.

B12 jest typowo odzwierzęcą witaminą, zatem każda osoba stroniąca od mięsa powinna rozważyć dodatkową suplementację. Czynnikiem ograniczającym jej przyswajalność jest także hamowanie produkcji kwasu żołądkowego lub jego neutralizacja, szczególnie przez leki z grupy inhibitorów pompy protonowej. W takich przypadkach również uzupełnianie jest mocno wskazane. Po konwersji do formy aktywnej, metylokobalaminy, witamina ta może wspierać konwersję homocysteiny do metioniny, dzięki czemu jednocześnie obniża homocysteinę i odnawia pulę s-adenozylo-metioniny, głównego donora grup metylowych. Deficyt B12 może być wywołany działaniem podtlenku azotu. Ten jest stosowany w ramach znieczulenia przy niektórych zabiegach lub też mniej oficjalnie, w celach rekreacyjnych. Można zastosować wlew z B12 przed planowanych zabiegiem z użyciem podtlenku azotu, a także już po nim, by uzupełnić zapasy.

Wskazania:
– podeszły wiek,
– dieta wegańska/wegetariańska,
– przyjmowanie metforminy,
– przyjmowanie leków z grupy IPP,
– hiperhomocysteinemia,
– anemia megaloblastyczna,
– obniżony nastrój,
– ekspozycja na podtlenek azotu.

Uwagi:
– może być szkodliwa dla osób z alergią na kobalt.

Dawkowanie:
Przeciętna terapeutyczna dawka wynosi 1 mg. Stosowanie raz w tygodniu wydaje się być rozsądne, gdy mamy do czynienia z lekkim niedoborem.

 

Kwas alfa liponowy Biomo Lipon ALA - 600 mg

Kwas alfa-liponowy (ALA)

ALA jest koenzymem w reakcji konwersji pirogronianu do acetylokoenzymu-A. Z tego względu jest znaczącym ogniwem w procesie produkcji energii. ALA jest skutecznym antyoksydantem, jednak tylko w odpowiednich dawkach. Zbyt wysoka ekspozycja błon komórkowych na działanie ALA skutkuje wzrostem anionów ponadtlenkowych oraz uszkodzeniem błon, co skutkuje apoptozą.
Oralna przyswajalność racemicznego ALA jest na poziomie około 30%, ze względu na pewne interakcje z innymi składnikami pożywienia, dlatego dożylna administracja tego środka wydaje się być efektywniejsza. ALA może modyfikować szlaki energetyczne w komórkach nowotworowych, naprowadzając je na tory bardziej charakterystyczne dla komórek zdrowych.

Dzięki temu może hamować tlenową glikolizę i produkcję mleczanu, co prowadzi do nasilonej apoptozy.

Według badań dr Berksona ALA dobrze współgra z niskimi dawkami naltreksonu (LDN). Jego badania dotyczyły leczenia pacjentów z nowotworem trzustki.
ALA poza działaniem przeciwutleniającym samym w sobie, ma także zdolność do regeneracji innych przeciwutleniaczy.

Sprawia to, że jest interesującym środkiem do łączenia z innymi przeciwutleniaczami, by uzyskać synergiczne działanie.

Regulacja produkcji energii i kontrola nad stresem oksydacyjnym sprawiają, że ALA jest interesującą opcją dla stosowania profilaktycznego, w celu zmniejszenia ryzyka chorób przewlekłych, spowolnienia starzenia organizmu i zachowania dobrej kondycji psychicznej, z ograniczeniem odczuwania zmęczenia. Preparat ten warto uwzględniać w kuracji cukrzycy, a szczególnie w przypadkach wynikającej z niej neuropatii obwodowej. W takich sytuacjach stosowano względnie duże dawki jak na infuzje, ponieważ wynosiły 600, a nawet 1200 mg dziennie, przy czym dawka 600 mg wypadała korzystniej w aspekcie stosunku korzyści do strat. Wlewy z 600 mg ALA podawane przez 5 dni w tygodniu, po zastosowaniu łącznie 14 zabiegów dały wskaźnik odpowiedzi na poziomie 82,5% pacjentów (więcej niż w grupie z dwukrotnie większą dawką) oraz delikatnie mniejszą ilością raportowanych skutków ubocznych niż w grupie placebo. Badania z użyciem oralnej formy tej samej substancji dają nieco bardziej dyskusyjne wyniki, co wskazuje na sporą przewagę pozajelitowej drogi podania.

Kwas alfa liponowy jest aktywatorem AMPK, hamując tym samym lipogenezę w wątrobie, co jest przydatne w leczeniu stłuszczenia wątroby. Aktywatory AMPK bywają wykorzystywane w celu wspomagania odchudzania u osób z nadwagą

i zaburzeniami glikemii. Jednak okazuje się, że oddziaływanie na AMPK nie jest jednoznaczne, ponieważ w hipokampie ALA ma zdolność do zahamowania aktywności tej kinazy. Ten mechanizm naśladuje efekty dodatniego bilansu kalorycznego, przez co

w badaniach zauważono supresję apetytu. Niestety większość tych prób jest na modelach zwierzęcych, a jedyna próba na ludziach uwzględnia tylko osoby chorujące na schizofrenię, jednak w niej skuteczność potwierdzono. Podobnym sposobem działania na AMPK charakteryzuje się leptyna. Biorąc pod uwagę całość informacji, ze względu na działanie hipoglikemizujące, hamujące apetyt i usprawniające metabolizm energetyczny, ALA jest wartym uwagi sposobem na krótkoterminowe wsparcie odchudzania. ALA przekracza barierę krew-mózg i efektywnie neutralizuje wolne rodniki w neuronach, dzięki czemu chroni je przed uszkodzeniami. Podnosi też w nich status energetyczny, ze względu na mitochondrialne działanie.
Z tego względu jest popularnym środkiem do stosowania w celach nootropowych, szczególnie w połączeniu z karnityną,

ze względu na synergię działania i wzajemne znoszenie negatywnych skutków.

Wskazania:
– insulinooporność, hiperglikemia,
– neuropatia cukrzycowa,
– uszkodzenia nerwów,
– otyłość,
– niealkoholowe stłuszczenie wątroby,
– chroniczne zmęczenie,
– profilaktyka przeciw neurodegeneracji.

Uwagi:
– ALA bywa wykorzystywany jako element dodatkowy w kuracji LDN,
– nie jest wskazane podawanie w przypadku hipoglikemii,
– podawany dożylnie może mieć silniejsze właściwości hipoglikemizujące, niż wersja oralna,
– nawet przy stosowaniu profilaktycznym warto stosować cyklicznie, ze względu na brak rzetelnych informacji na temat bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu u ludzi,
– stwierdzano wstrząsy anafilaktyczne u pacjentów z nieprawidłowo prowadzoną cukrzycą po podaniu Thiogamma,
– osłabia działanie cisplatyny,
– nasila działanie insuliny i leków hipoglikemizujących.

Dawkowanie:
W celach profilaktycznych optymalne dawkowanie oscyluje w granicach 50 mg w porcji.
Dawki rzędu 90-100 mg podawane dożylnie mogą już być szkodliwe, jednak w wymagających tego sytuacjach (gdzie korzyści przewyższają straty) używa się dawek dużo większych, rzędu 600 dziennie (obwodowa neuropatia cukrzycowa).

Łączenie preparatów:
Dla poprawy metabolizmu energetycznego, świetnie komponuje się z karnityną i koenzymem Q10.
W połączeniu z magnezem i tiaminą może się dobrze sprawdzać w walce z insulinoopornością i hiperglikemią.

 

Koenzym Q10 - 22 mg

U ludzi przyswajalność koenzymu Q10 mieści się w zakresie od 1.53% do 12.48%, w zależności od zastosowanego preparatu. Kiepska przyswajalność wynika ze słabej rozpuszczalności w wodzie oraz stosunkowo dużej masy cząsteczkowej, a duże molekuły mają ograniczoną zdolność do przenikania naturalnych barier organizmu. Z tego względu podawanie koenzymu Q10 dożylnie jest efektywniejsze i bardziej przewidywalne, ponieważ wiemy dokładnie jaka ilość dostanie się do krwiobiegu.

Nawet wybór lepszej (i dużo droższej) formy – ubiquinolu, nie da nam przyswajalności przekraczającej 50%. Q10 jest przeciwutleniaczem działającym wewnątrz mitochondriów. Działanie przeciwutleniające pozwala ochronić białka, lipidy

i cząsteczki DNA przed degeneracją wynikającą z nadmiaru wolnych rodników tlenowych, zatem jest potencjalnie korzystny

w wielu chorobach przewlekłych. Uczestniczy w łańcuchu transportu elektronów, ma udział w produkcji cząsteczek ATP.

Poza wpływem na metabolizm energetyczny, Q10 oddziałuje również na ekspresję genów, co uważane jest za znaczącą przyczynę działania prozdrowotnego tej substancji.

Przyjmowanie dodatkowego koenzymu Q10 jest niemalże koniecznością podczas przyjmowania leków z grupy statyn.

Statyny hamująco wpływają na produkcję kwasu mewalonowego, który jest prekursorem do produkcji koenzymu Q10.

Tak więc tracimy zdolność do własnej syntezy tego tej substancji. Uzupełnianie ubiquinonu podczas kuracji statynami może wspierać działanie ochronne na układ sercowo-naczyniowy oraz poprawia jakość życia pacjenta, który w mniejszym stopniu odczuwa zmęczenie i brak sił. W literaturze fachowej wskazuje się na korelację pomiędzy niewydolnością serca, a niedoborami koenzymu Q102. Braki Q10 oznaczają ograniczoną dostępność energii w mięśniu sercowym, co wpływa na patologiczne zmiany w tym organie. Kuracja koenzymem w takich przypadkach może zmniejszać śmiertelność i poprawiać stan pacjenta.

Fibromialgia to kolejny, znaczący powód do włączenia suplementacji. Ta choroba niezwykle często oznacza niewystarczające ilości koenzymu Q10 w tkance mięśniowej, a według doniesień naukowych jego uzupełnianie daje świetne rezultaty w redukcji symptomów choroby. Wyraźną poprawę zauważano w redukcji uporczywych bóli głowy, które towarzyszą tej chorobie.

Korzyści notuje się także w skali odczuwania bólu oraz w poziomie porannego zmęczenia.

W niektórych nowotworach notowane są mocno obniżone poziomy tego koenzymu. Tak się dzieje między innymi u kobiet

z rakiem piersi, a im niższe poziomy Q10, tym gorsze są prognozy. Kolejną korelacją jest to, że u pacjentów z przerzutami zauważane są niższe poziomy Q10, niż u tych, którzy przerzutów nie mają. Niższe poziomy powiązane są także z krótszymi odcinkami czasu regresji choroby w trakcie terapii. Mechanizmami odpowiedzialnymi za udział w walce z nowotworem są między innymi działanie przeciwutleniające i immunostymulujące. Koenzym Q10 może być uszczuplany przez niektóre leki przeciwnowotworowe (doksorubicyna), co skutkuje kardiotoksycznością. Uzupełnianie Q10 może zapobiegać kardiotoksycznym efektom kuracji i ograniczać inne skutki uboczne, bez negatywnego wpływu na efekt terapeutyczny.

Przeciwutleniające i regulujące metabolizm energetyczny działanie koenzymu Q10 zaangażowane jest w utrzymanie męskiej płodności i zachowanie właściwych parametrów nasienia. Wraz ze wzrostem poziomu koenzymu w nasieniu notowano wzrost ruchliwości plemników u pacjentów z astenozoospermią6. W porównaniu do grupy kontrolnej, osoby z parkinsonizmem mają znacznie poważniejsze ubytki koenzymu Q10. Jednym z aspektów leżących u podłoża patogenezy tej choroby jest nadmierna produkcja wolnych rodników tlenowych, a uzupełnianie koenzymu Q10 pozwala wspomóc ich neutralizację i jest wartą uwagi opcją dla terapii uzupełniającej do konwencjonalnego leczenia. W chorobie Parkinsona zaburzenia mitochondrialne widoczne są w istocie czarnej w mózgu, w której zlokalizowane są neurony dopaminergiczne2. Wiele objawów parkinsonizmu wynika

z niedoborów dopaminy i to jej układ jest celem terapeutycznym. Potencjał leczniczy Q10 w tej chorobie może wynikać zatem także ze wspierania pracy mitochondriów we wspomnianym rejonie mózgu. Różne doniesienia donoszą o stresie oksydacyjnym

i dysfunkcjach mitochondriów również w innych chorobach neurodegeneracyjnych, takich jak choroby Huntingtona, Friedreicha, czy Alzheimera.

Wskazania:
– przyjmowanie statyn,
– ryzyko chorób sercowo-naczyniowych,
– chroniczne zmęczenie,
– choroby neurodegeneracyjne,
– fibromialgia,
– męska niepłodność,
– zapobieganie starzeniu, odmładzanie,
– profilaktyka przeciwnowotworowa i uzupełnianie kuracji.

Uwagi:
– bardzo dobrze tolerowany środek, skutki uboczne notowane są rzadko i nie są szczególnie intensywne.

Dawkowanie:
Normalna, dzienna podaż z diety to około 3-5 mg. W celach profilaktycznych można podawać mniej więcej równoważność 7-dniowego spożycia w cotygodniowym wlewie, tj. 20-30 mg.
W celach terapeutycznych w konkretnych jednostkach chorobowych należy odpowiednio zwiększać dawki i/lub częstotliwość.

Łączenie preparatów:
Dla anty-age’ingu, można łączyć szczególnie z ALA i witaminą B3. W razie potrzeby również z wybranymi preparatami na poprawę estetyki ciała – biotyna, cynk, witamina C, lizyna i prolina.
Dla poprawy męskiej płodności będzie współgrać z karnityną i cynkiem.

 

NaCl  0,9% - Roztwór do infuzji 9mg/ml

Kiedy stosujemy ?

- Roztwór do rozpuszczania stężonych elektrolitów i leków nie wykazujących niezgodności farmaceutycznych,

- Uzupełnianie płynów i elektrolitów w alkalozie hipochloremicznej,

- Niedobór chlorków,

- Krótkoterminowe uzupełnianie objętości śródnaczyniowej,

- Odwodnienie hipotoniczne lub izotoniczne,

- Zewnętrznie do przepłukiwania ran oraz nawilżania opatrunków i tamponów na ranach.


1 ml roztworu zawiera:
Chlorek sodu 9,0 mg
Stężenia elektrolitów:
Sód 154 mmol/l
Chlorek 154 mmol/l

Zalecany schemat dawkowania:

Dawkę ustala się indywidualnie w zależności od zapotrzebowania na wodę i elektrolity.

Maksymalna dawka dobowa:
40 ml/kg mc., co odpowiada 6 mmol sodu na kg mc.

Szybkość infuzji
Do 5 ml na kg masy ciała na godzinę, co odpowiada 1,7 kropli na kg mc. na minutę. Maksymalna szybkość infuzji uzależniona jest od stanu klinicznego pacjenta i w normalnych warunkach nie powinna przekraczać powyższych wartości.

Infuzja ciśnieniowa
W leczeniu ostrego niedoboru płynów, np. bezpośredni lub objawowy wstrząs hipowolemiczny, zastosować można większe dawki i wyższą szybkość infuzji, np. infuzję ciśnieniową.

Ilość roztworu stosowanego do przepłukiwania ran lub nawilżania uzależniona jest od rzeczywistego zapotrzebowania.

 

Kontakt

534 733 381

tad600glutatione@gmail.com
Kraków, Poland

  • Facebook
  • Instagram

© 2023 BY CAPACITYX. PROUDLY CREATED WITH WIX.COM

  • Facebook Social Ikona
  • circle-social-facebook-messenger-logo-pn
  • Instagram
  • whatsapp-1623579_960_720